Parameterstudie levensduur Boortunnel Groene Hart

Begin 2000 is de bouw van de Groene Hart tunnel begonnen. Voorafgaand aan de bouw van deze betonnen constructie is een duurzaamheidanalyse uitgevoerd om te controleren of de vereiste levensduur gewaarborgd is met de keuzes die worden gemaakt tijdens het ontwerp­proces. In de genoemde duurzaamheidanalyse is de kans op initiatie van corrosie beschouwd ten gevolge van indringing van chloriden (uit zout water) en carbonatatie (koolstofdioxide).

Dit rapport maakt een beschouwing van de gekozen parameters die toegepast zijn om de bovenstaande verouderingsmechanismen te modelleren. Bovendien is een parameterstudie uitgevoerd om een indruk te krijgen van de gevolgen op de duurzaamheid van de constructie ten gevolge van mogelijke variaties in onder andere de dekking en diffusiecoëfficiënt.

Slechts enkele parameters voor het bepalen van initiatie van corrosie ten gevolgen van chlori­den indringing zijn in geringe mater gewijzigd. De resultaten van de analyse laten zien dat zowel de gewijzigde parameters als de variatie van parameters niet leiden tot een ontoelaatba­re grote kans op corrosie.

Weliswaar is alleen de weerstand tegen indringing van koolstofdioxide gewijzigd bij de analyse van carbonatatie. Echter door de diffusiecoëfficiënt aan te passen voor hoogovence­ment (zoals is toegepast) ontstaat er een ontoelaatbaar grote kans op corrosie. Nader onder­zoek strekt tot de aanbeveling om de diffusiecoëfficiënt die nu verkregen is uit de literatuur ook daadwerkelijk overeenkomt met het gekozen betonmengsel en of de omstandigheden in de tunnel overeenkomen met gekozen beschutte conditie.