Ruimtelijke effecten gemonitariseerd

In de leidraad worden methodieken en kengetallen aangereikt om de ruimtelijke aspecten van infrastructuur in geld uit te drukken (monetariseren) ter ondersteuning van de besluitvorming van infrastructuurprojecten. De infrastructuurvarianten bovengronds, ‘cut & cover’ en geboord worden hierbij beoordeeld op de aspecten ruimtebeslag, bouwhinder, (her)ontwikkelingsruimte, gebruikshinder en doorsnijding.

Infrastructuur kan op verschillende wijzen worden aangelegd, elk met hun specifieke voor- en nadelen. Bij de afweging, of infrastructuur bovengronds dan wel ondergronds moet worden aangelegd, moet rekening worden gehouden met deze voor- en nadelen. Zo levert geboorde ondergrondse aanleg tijdens aanleg minder hinder op en is dubbel grondgebruik mogelijk, maar is qua aanleg duurder dan bovengrondse infrastructuur. Degenen die beslissen over de wijze van aanleg, zoals beleidsmakers en projectleiders bij landelijke overheid, regio en gemeenten, hebben behoefte aan objectieve informatie bij de afweging van deze en andere aspecten. Met deze leidraad wordt getracht hier voeding aan te geven.

De leidraad heeft een sterk toegepast karakter en bestaat uit drie onderdelen: deel A met monetariseringsgrondslagen; deel B waarin een fictieve case met realistische elementen is gekozen, en bijlagen met de bouwstenen voor het monetariseren van ruimtelijke effecten. Er wordt op gewezen dat de leidraad niet bedoeld is als algehele maatschappelijke evaluatie van infrastructuur, maar een hulpmiddel is bij het bepalen van de effecten van een onderdeel daarvan, namelijk de ruimtelijke effecten.