Waterveiligheid ondergrondse algemene voedingspunten in het elektriciteitsnet

Veiligheidseisen zijn een verzameling van proceseisen en van bouw- en gebruiksvoorschriften waaraan onderdelen van het tunnelsysteem in ieder geval moeten voldoen. Deze komen in het onderhavige rapport aan de orde.

In opdracht van Dienst Weg- en Waterbouwkunde van Rijkswaterstaat is een literatuurstudie uitgevoerd naar de luchtverontreiniging in en rond verkeerstunnels. Hierbij is met name nagegaan in welke mate aerodynamische variabelen invloed hebben op de concentratie niveaus van luchtverontreinigende stoffen.

In 2003 zijn voor de tunnels bij de Betuweroute in twee delen onderzoeken gedaan naar de benodigde veiligheidsvoorzieningen. Dit rapport beschrijft het tweede onderzoek wat is uitgevoerd.

In dit rapport zal een beschouwing van een analytisch rekenmodel worden gegeven van het constructiegedrag van de tunnellining (in het bijzonder radiale vervormingen en krachtsverdelingen), geïllustreerd aan de hand van de Groene Hart Tunnel.

Om de grond aan het boorfront van een TBM stabiel te kunnen afgraven dient dit boorfront door middel van een steundruk te worden gestabiliseerd. Bij een TBM van het type "vloeistof-ondersteund" gebeurt dit met behulp van een onder druk staande kleisuspensie, die daarbij ten dele het grondmassief indringt. Om een beter inzicht te verkrijgen in de hierbij benodigde steundruk en een beter inzicht te verkrijgen in de hierbij benodigde steundruk en een beter inzicht te verkrijgen in hierbij optredende mechanismen en de daaraan gekoppelde kans op een instabiliteit is een niveau-II probabilistische berekening uitgevoerd.

Indien er een ernstige calamiteit plaats vindt in één van de buizen van de Westerscheldetunnel, die een lengte heeft van 6,6 km, bestaat er een mogelijkheid om via een dwarsverbinding te vluchten naar de andere tunnelbuis.